Ҳамлаҳои нави Раҳмон ба ислом

Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар вохӯри бо намояндагони ҳамҷамъият дар шаҳри Душанбе ба дини Ислом ва қадриятҳои он ҳамлаи навбати кард. «Як гурӯҳи маҳдуди занон ва духтарон диндориро на дар ботин, балки дар зоҳир тасаввур карда, бо пӯшидани либоси сиёҳу-торик, арзишҳои фарҳанги миллии моро поймол ва фазои маънавии ҷомеаро тира сохта истодаанд. Ҳол он ки Худоро ба ақл мешиносанду бо қалб мепарастанд, на бо сару либосу, сатру ҳиҷобу, саллаву риш», иброз намуд ӯ. Ин золим бори дигар қонунҳои машҳури Исломие, ки мусулмонони тамоми ҷаҳон амал карда меоянд, зери бӯҳтон қарор дода истодааст.

Инчунин, Раҳмон аз хадамотҳои давлатӣ ва сохторҳои қудратӣ талаб намуд, ки нисбати сокинони кишвар ки ба дини худ амал мекунанд, фишорро пурзӯр намоянд: «Аз ин рӯ, ба мақомоти иҷроиши ҳокимияти давлатӣ ва дигар сохторҳои масъулиятдор зарур аст, ки чораҳои муайяни ҷиддӣ биандешанд, то ин ки пеши роҳи паҳншавии тамоюли зерини номатлуб гирифта шавад».

Ёдрас мекунем, ки ҳамлаҳои бардавоми ҳукумати Тоҷикистон ба ҳиҷоб аллакай ба як амали рӯзмарра табдил ёфта, касеро ба ҳайрат намегузорад. Қайд кардан зарур аст, ки тибқи Ислом ҳиҷоб либоси ҳатмӣ ва ҷудонопазири занон ба ҳисоб меравад. Пас, маълум мегардад, ки ҳамлаи Раҳмон на ба тамоюли ҷудогона дар ҷомеа, балки ба худи дини Ислом мебошад.